Muxía conta cun rico patrimonio.

Muxía conta cun rico patrimonio natural, histórico, arquitectónico e etnográfico, tanto dentro do núcleo urbano coma no seu termo municipal. O lugar máis emblemático de Muxía é a punta da Barca, alí encontramos paisaxe, historia, arte e lenda. Neste extremo peninsular sitúase o santuario da Virxe dá Barca, fundado na Idade Media polos monxes de Moraime. O templo actual, de estilo barroco, data de 1719, e foi construído coa achega económica dos condes de Maceda. A imaxe da Virxe, é un talle de estilo gótico do século XIV.

No núcleo urbano non deberemos de deixar de visitar a igrexa parroquial de Santa María, un templo de estilo gótico mariñeiro, con trazos semellantes a Santa María dá Atalaia de Laxe ou Santa María dás Areas de Fisterra. Na zona do Coído encóntrase o secadoiro de congro, o único que se conserva en Galicia e na península. Nel podemos observar o proceso de secado deste peixe. Nunha casa particular da rúa Matadero, localízase un pequeno museo que recolle a obra do fotógrafo muxián Ramón Caamaño Bentín (1908-2007). Un pouco máis ao sur, na praza da Camposa, no Edificio de Servizos Múltiples, podemos considerar a exposición permanente sobre a catástrofe do buque Prestige.

En San Martiño de Ozón houbo outro mosteiro beneditino do que se conserva parte da súa igrexa románica e do claustro. A comezos do século XVIII construíuse a grandiosa casa reitoral e anos máis tarde o alongado hórreo de 22 pares de pés. Dentro do concello temos outras igrexas que manteñen parte da súa fábrica románica como a de San Pedro de LeisSanta María de Morquintián, Santa Locaia de Frixe ou San Cristovo de Nemiña.

Uns dos lugares de maior encanto das terras do interior de Muxía é As Caldeiras do Castro, situado na parroquia de Coucieiro. Aquí o río Castro atravesa unha zona granítica e formou rápidos e fervenzas, que deron lugar á creación de pías ou marmitas de xigante, coñecidas localmente como caldeiras. Nas súas proximidades encóntrase a capela de Santo Outelo e un fermoso cruceiro, ambos os dous do século XVII.

Outro lugar emblemático do concello muxián é o caboTouriñán, a punta máis occidental de Galicia e de España peninsular. Trátase dunha alongada península que remata en pendentes cantiles, nos que o mar bate con forza. Aquí a natureza imponse ao ser humano. No lado oeste do cabo sitúase o faro, que data do ano 1898. Actualmente foi substituído por unha torre de cemento construída en 1981.

que-visitar-bela-muxia-09

Pedra dos Cadrís.

Fronte á capela, a lado do mar, encóntranse as pedras de Abalar e Dos cadrís, que formaban parte dun antigo santuario pagán, cristianizadomáis tarde a través da lenda da aparición da Virxe ao Apóstolo Santiago. Deste xeito estas pedras pasarán a formar parte da embarcación na que chegou a Virxe. A pedra de Abalar pasou a ser a barca e a Dos cadrís, a vela.

que-visitar-bela-muxia-04

San Moirame.

Fóra do núcleo urbano recoméndase visitar Moraime, centro histórico de grande interese. Neste lugar encontráronse os restos dunha mansión romana e dunha necrópole visigótica. Logo fundouse o mosteiro de San Xulián e converteuse así no centro cristián máis importante da Costa dá Morte. Desta época temos como vestixio a magnífica igrexa románica, que conserva no seu interior pinturas murais do século XVI. Próxima á igrexa está a antiga reitoral, un grandioso edificio do século XVIII, rehabilitado para dedicalo ao turismo rural.